Voor Altijd...

Een Verzamelboek Met Bijzondere Funeraire Producten Voor, Tijdens En Na De Uitvaart

Een verzamelboek met bijzondere funeraire producten, zoals handgemaakte baarkleden, kunstzinnige kisten, gedenkboekjes, begeleidingskaarsen, urnen, troostgeschenken, rituele krachtvoorwerpen, herdenkingsschilden, alternatief rouwdrukwerk en meer. Ook zijn er producten in opgenomen speciaal gericht op kinderen. Het is een fraai full colour naslagwerk met een overzicht van de beschikbare, veelal kunstzinnige producten, en bedrijven.

Het boek bevat ook diverse tips en ideeën om een uitvaart zo bijzonder en persoonlijk mogelijk te maken. Het boek is duidelijk ingedeeld in drie categorie'n: voor, tijdens en na de uitvaart. In de bedrijvenindex worden alle bedrijven vermeld die hebben meegewerkt aan dit verzamelboek.

Na een voorwoord door een aanbieder van enkele uitvaart-gerelateerde diensten volgt een persoonlijke inleiding door de samenstelster/vormgeefster van het boek. De zeer persoonlijke product/dienstpresentaties zijn verdeeld in drie groepen: voor, tijdens en na de uitvaart.

• Voor de uitvaart onder andere: nalatenschap organiseren, herinneringen vastleggen, bijzonder rouwdrukwerk, een tussenmonument, gedenk/troostcadeautjes, sieraden en diverse boekjes.
• Tijdens de uitvaart: natuurlijk koelen, baarkleden, lijkwaden, kindermandjes, video-rouwreportage, via internet uitvaart bijwonen, vervoermogelijkheden, rituele voorwerpen, beschilderingen, muziek, zang en dans, troostvoorwerpen.
• Na de uitvaart: grafobjecten, urnen, bewaardoosjes, assieraden, creatief rouwwerk, herinneringsmonumenten, -boekjes en -bomen.

De meeste presentaties zijn op twee pagina's weergegeven met talrijke kleurenfoto's. Achterin is een bedrijvenindex met alle benodigde gegevens. Dit is de tweede (qua omvang vrijwel verdubbelde) uitgave van een boek dat - zo mogelijk - jaarlijks verschijnt. Een verzorgd, uitgebreid en inspirerend boek met bijzondere producten en diensten rond een uitvaart, en om alvast na te denken over de eigen uitvaart.

Wat is een hospice?

Een hospice biedt aan mensen in hun laatste levensfase, op een heel persoonlijke manier, alle nodige zorg in een rustige huiselijke sfeer waar ook hun naasten van harte welkom zijn.

Het is de wens van veel mensen om thuis te kunnen sterven. Temidden van de mensen die hen lief zijn en in de omgeving die hen vertrouwd is. Om tal van redenen is het niet altijd mogelijk die wens in vervulling te laten gaan maar ook kan men bewust een keus maken om thuis niet te willen sterven. De hospice is dan een waardevol alternatief.

Kwaliteit van leven in de laatste levensfase
De zorg in de hospice is niet gericht op genezing, maar op het verminderen van lijden en het verbeteren van kwaliteit van leven in de laatste levensfase. Deze zorg, ook wel palliatieve zorg genoemd, is meer dan pijn- en symptoombestrijding en richt zich op de zorg voor de mens zelf in zijn of haar ziekte. Deze vorm van zorg is daarom sterk verbonden met respect voor individuele behoeften en wensen.

De kunst van goede palliatieve zorg is dat alle zorgverleners samen proberen lasten en pijn zodanig te verminderen dat de gast ruimte krijgt voor wat hij/zij in de laatste levensfase nog wil (doen).

Er is sprake van een zelfstandige voorziening omdat het hospice geen onderdeel uitmaakt van een organisatie die intramurale verzorging en/of verpleging biedt.

Hoe werkt een hospice?
Er bestaan twee soorten hospices, namelijk het “bijna thuis huis” en de “high care hospices”. Het verschil is vooral gelegen in de (financiële) organisatie.

Het low care hospice (bijna thuis huis) draait meestal volledig op vrijwilligers. Zij hebben een aparte scholing gekregen om de gasten en hun naasten naar behoefte te kunnen bijstaan. Daarnaast geven (huis)artsen (als het mogelijk is de eigen huisarts) en wijkverpleegkundigen de medische en verpleegkundige zorg. De vrijwilligers zorgen dus 24 uur per dag voor de gasten en worden ondersteund door een (betaalde) coördinator . De coördinator zorgt voor de afstemming en heeft de dagelijkse leiding.

In een high care hospice is altijd een verpleegkundige aanwezig en is de voorziening meer geschikt voor gasten die afhankelijk zijn van allerlei ingewikkelde medische apparatuur.

Zie ook: http://www.zorgkaartnederland.nl/hospice

Dood en Leven

Het uur is aangebroken om te gaan.

Ieder van ons volgt zijn eigen weg;

Ik om te sterven, jullie om te leven.

Wat beter is, weet God alleen.


Plato

De meeste mensen gaan hier dood

'Het leven in het hospice is eigenlijk echter. Hier wordt de dood niet weggestopt, zoals in het echte leven. De dood waart hier rond, hij is er gewoon. En daardoor lééft het hier.'

Dat zegt Sylvia Hoving vlak nadat haar moeder is overleden in een hospice, een plaats met een huiselijke sfeer, waar ongeneeslijk zieken tot aan hun dood kunnen worden verzorgd. Hospices zijn erop ingericht de kwaliteit van leven in de laatste fase zo hoog mogelijk te houden. Sinds het eerste hospice in Nederland in 1988 zijn deuren opende, is de vraag naar deze palliatieve instellingen enorm.

Aan de hand van indringende persoonlijke verhalen beschrijft journalist Katja Meertens het dagelijks leven in zo'n huis waar de dood dichtbij is. Ze vertelt hoe patiënten met hun naderende einde omgaan, welke rol hun geloof hierbij kan spelen en hoe familie en vrienden worden voorbereid op het overlijden van een naaste.

Meditatie over de dood

Meditatie over de dood (Pali: marananussati) is het mediteren of het reflecteren over het thema van dood zijn of dood gaan, zoals dat in de diverse boeddhistische tradities gepraktiseerd wordt. Meditatie over het thema van dood is een van de fundamentele basis-vormen van boeddhistische meditatie, die vaak door de Boeddha aan monniken onderwezen werd. Ook Christelijke monniken beoefenen meditatie over de dood.

Spirituele Urgentie
Een voornaam doel van meditatie over de dood is het voortbrengen van spirituele urgentie: "je weet niet wanneer je dood gaat, span jezelf daarom nu in, voordat het te laat is". Reflectie over de dood maakt vaak dat men meer gaat denken over wat nu werkelijk belangrijk in het leven is. Het maakt mensen vaak meer actief in hun spirituele praktijk.

Doodgaan en Loslaten
Dood meditatie zorgt ervoor dat men zich herinnert dat men uiteindelijk alle bezittingen, zelfs het eigen lichaam en identiteit, los zal moeten laten. Frequente 'dood meditatie' zorgt ervoor dat iemand minder gehecht is aan en makkelijker afstand kan doen van wereldse bezittingen of belangen, waar men normaal gesproken sterk aan gehecht is.

Het overpeinzen van het feit dat uiteindelijk ieder wezen dood zal gaan, en dat dit een normaal natuurlijk gebeuren is, is verders ook een goede voorbereiding op de eigen dood; het maakt dat mensen vrede hebben met de (onvermijdelijke) dood. Een vredige en kalme dood heeft volgens de boeddhistische leer vaak een erg gunstige invloed op de kwaliteit van de komende wedergeboorte.

Praktijk
De meditatie over dood wordt vaak vooral door de boeddhistische monniken beoefend, omdat het loslaten van wereldse bezittingen voor monniken een grote rol in het leven speelt, en het een goede manier is om de interesse in het spirituele welzijn en einddoel te behouden.

Het zien van een dood lichaam is volgens de boeddhistische traditie een goede gelegenheid voor een reflectie over de dood. Het is hierbij essentieel dat men de conditie van het dode lichaam op het eigen lichaam kan betrekken: "Dit dode lichaam is van dezelfde natuur als mijn eigen lichaam. Mijn lichaam zal zijn zoals dit dode lichaam".

In sommige Aziatische landen lag een dood lichaam vroeger soms een paar dagen op een kerkhof voordat het begraven of verbrand werd. Sommige bhikkhus kozen er daarom voor om soms de nacht op een kerkhof door te brengen, omdat ze dan de kans hadden een dood lichaam te zien, en in stilte en reflectie een langere periode in de nabijheid van de dood konden doorbrengen.

Het Tibetaanse boek van leven en sterven

'Welke verwachtingen heb ik omtrent dit boek..?
Dat het een stille revolutie teweegbrengt in de manier waarop we omgaan met de dood en de zorg voor stervenden, en ook in de manier waarop we omgaan met het leven en de zorg voor de levenden.'

Dat schreef Sogyal Rinpoche bij de eerste uitgave, in 1992, van het boek dat sindsdien wereldwijs, en zeker ook in Nederland en Vlaanderen, een veel groter en breder publiek gevonden heeft dan hij durfde hopen. Dat is te danken aan de zeldzaam heldere en overtuigende stijl van Sogyal Rinpoche. Uitgaande van de eeuwenoude Tibetaanse tradities rond leven en sterven, weet hij met dit boek iedereen te inpireren die op welke wijze dan ook met de dood wordt geconfronteerd.

Met een ongekend brede opzet verhelderd hij de majestueuze visie op leven en dood vervat ligt in Het Tibetaanse dodenboek. Hij beschrijft de eenvoudige maar doeltreffende oefeningen die iedereen, ongeacht zijn religie of achtergrond, kan doen om zijn leven te veranderen, zich voor te bereiden op de dood, of stervenden te helpen.
Recensie(s)

De schrijver is een inspirerend leraar en groot organisator van religieuze centra over de gehele wereld. Hij is Tibetaan van geboorte, maar ook goed ingeburgerd in het Westen.

Met Een Voorwoord Van Z.H. De Dalai Lama.

Levend en Stervend

Verlang niet de dood omdat je moe bent te leven.
Omhels het leven en verwelkom de dood.

Verlaat het leven niet in je slaap, maar wees je bewust van het moment en zie, uitkijkend naar de dood, terug op het leven.

Sluit vrede, geniet van de herinnering, neem afscheid en sterf.
Als name je een geliefde ten afscheid nog éénmaal in je armen. Hem of haar vol liefde vaarwel kussend, en nog een laatste keer héél bewust in je opnemend.

Wie bang is te sterven is bang om te leven.
Leef daarom om te leven en sterf om te sterven.

Zo lééft de wijze, met op ieder moment de dood voor ogen...

http://denkenaanzijn.blogspot.com/search/label/Leven%20en%20Sterven